biraz melankoli etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
biraz melankoli etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

4 Ekim 2010 Pazartesi

Yalnız

     Yalnızdım.Ev arkadaşımla kavga ettim, en yakın arkadaşım beni ekti, diğer yakın arkadaşımın yurdun giriş saatine yetişmesi gerekiyordu, diğer arkadaşın akraba düğününe gitmesi gerekiyordu.Bir o vardı, yanımda olmasını istediğim bir o vardı zaten o an...
     Gelmedi o da gelmedi, yorgundu ona sorarsan.Başkası çağırdığında gitmişti yine aynı gece, ama yorgundu bana.Cihangir'e gittim, çok huzurlu orası be blog.Yalnızlığımı bir orası anlardı.Oturdum, içtim, düşündüm, ağladım, içtim, üşüdüm, ağladım, içtim, ağladım, içtim, ağladım...
     Elimde bira şişeleri ses yapıyordu merdivenden inerken.Gelenler kim diye baktı herkes, ben yalnızdım.Etrafımda bana laf atan gerzekler haricinde kimse yoktu onlar bile yanıma gelip bakkaldan birşey isteyip istemediğimi sordular.Sokak köpekleri bile grup halinde geziyordu, ben yalnızdım.Alt taraftaki parka indim, bir banka oturdum.Gelen ve yer bulamayan kalabalık arkadaş grupları küfür basar gibi baktılar bana koca bankı tek başıma kapladığım için, ben yalnızdım.Çok inceydi üstüm, çok üşüdüm yanımda o olsa ya da başka biri, belki yakın oturup ısınabilirdik ama, ben yalnızdım.Yolda yanımda biri olsa bir sürü gerizekalı gelip beni rahatsız etmezdi, hele o olsa bakamazlardı bile ama, ben yalnızdım.Karnım acıktı, günlerdir yemek dahi yiyemez olmuştum baktım fastfood camlarına kampanyayı gördüm, 2 menü 9,75'ti.Belki yanımda biri olsa o kampanyadan yararlanabilirdim ama, ben yalnızdım...
     İstiklal'i defalarca yürüdüm, her seferinde başka insanlar gördüm.Kim bilir belki onlar da yalnızdı.Ama o an iliklerime kadar hissettiğim soğuktan birşey varsa, o da yalnızlıktı.

29 Eylül 2010 Çarşamba

Med-cezir

     Sular yükseliyor...
     Yükseldikçe boğulmam gerekir aslında, ama ben alçaldıkça boğuluyorum.
     Med-cezir dedim ona, o öyle işte.Biz öyleyiz onunla.Gelgitlerden oluşuyor herşey.
     4 sene önce enerjisine hayran olduğum erkek o, 4 sene önce durakta karşılaşıp selam versem mi vermesem mi diye düşünürken mal mal baktığım erkek.Başkası da olsa hayatımda hep içten içe etkilendiğim erkek."Kadınım" şarkısıyla sadece mahalleyi değil, ruhumdaki her noktayı inleten erkek.Doğru yerde, doğru zamanda birşeyler yaşamayı beklediğim erkek.Fallarımda çıkan erkek o, o "F" harflerini başkasına yorsam da hayatımın tek gerçeği olduğunu ispatlayan erkek.Tüm bunların hepsini yaparken hiççbirinin farkında olmayan erkek...
     Bir bira...Birbirinden kaçan gözler...
     İki bira...Birbirinden kaçan gözler...
     Üç bira...Birbirinden kaçan gözler...
     Dört bira....Birbirine kaçan eller...
     Beş bira...Sımsıkı tutulan eller...
     Altı bira...Birbirine kitlenen dudaklar...
Alkol...Herşeyi tetikleyen oymuş gibi duruyor ama, hayır.Ben ayıkken de sevişirdim onunla.Sadece biraz cesaret veriyor işte, bilirsin.
     Ağlayarak seviştiğim erkek.O görmese de duymasa da bilmese de hiçç, gözlerim dolu dolu öptüğüm erkek.Günün doğmaması için beni tanrıya yalvartan erkek.Yanında uyurken "acaba kapıyı kitledim mi?"sorusunu aklıma getirmeyen erkek, güvendiğim erkek.Uyurken seyrettiğim erkek o benim, uykusunun arasında el yordamıyla beni arayıp ondan uzakta olan bedenime rastladığında kendisine çekip sımsıkı saran erkek.O gittikten sonra kokusuyla seviştiğim erkek, yeleğini iyi ki bende unutan erkek.
     O gerçek olmayacağını bile bile her sabah yanında uyanmak istediğim erkek...