Karmaşık

     Çok karıştım, belki de o kadar netim ki o yüzden karmaşık geliyor etraf bana, bilmiyorum.Herşey çok garip gelişiyor, hiçç klasik dizi senaryoları gibi yaşamıyorum artık.Esas kızla esas oğlan birleşemiyor, diziye yardımcı erkek oyuncular katılıyor, esas oğlan bir önceki dizisinden kopamıyor.Ha bir de çok dengesiz bu esas oğlan ama boşuna Med-cezir demedim ona diy mi?
     Med-cezir'le fena koptuk blog, eskiden çalan her telefonumda "öff gene mi Med-cezir arıyor seni ya" derdi ev arkadaşım.Bakmazdım bile kim arıyor diye, o arardı hep beni.Şimdi mi?Şimdi onun araması umudu hiçç oldu, o kadar hiçç oldu ki çalan her telefonda "acaba o mu?" heyecanına kapılmayayım diye ona özel zil sesi atadım.Bizi anlatan o şarkı çalıyor, Malt-Olmaz...Aramıyorum, aranmıyorum.Falan filan.
    Med-cezir'in de bulunduğu arkadaş ortamında o başka biriyle gayet derin bir muhabbet ederken, yanımda oturan en yakın arkadaşıma "Kızım bizim bölümde bir çocuk var rastalı falan çok iyi birisi ya onların arkadaş grubuyla takılıyorum artık" dedim kısık bir sesle.Med-cezir hemen muhabbeti kesip "Sen de hep ibneleri bul zaten böyle!" dedi.O an ona "Sensin ibne, yeterince erkek olsaydın seviştikten sonra beni mal gibi ortada bırakmazdın!Hele böyle hiççbir şey olmamış gibi arkadaş ortamında gayet normal bir şekilde oturup muhabbet etmezdin benimle!" demek isterdim.Ama güldüm sadece.Evet tam anlamıyla sevişmemiştik aslında.Ama hiçç arkadaşça şeyler yaşamadık biz o gece.Ha ben o sarhoşluğa rağmen onu durdurmasaydım devamı gelecekti tabi.
     Neyse işte o kadar karmaşığım ki blog; o kadar karmaşığım işte..

Med-cezir

     Sular yükseliyor...
     Yükseldikçe boğulmam gerekir aslında, ama ben alçaldıkça boğuluyorum.
     Med-cezir dedim ona, o öyle işte.Biz öyleyiz onunla.Gelgitlerden oluşuyor herşey.
     4 sene önce enerjisine hayran olduğum erkek o, 4 sene önce durakta karşılaşıp selam versem mi vermesem mi diye düşünürken mal mal baktığım erkek.Başkası da olsa hayatımda hep içten içe etkilendiğim erkek."Kadınım" şarkısıyla sadece mahalleyi değil, ruhumdaki her noktayı inleten erkek.Doğru yerde, doğru zamanda birşeyler yaşamayı beklediğim erkek.Fallarımda çıkan erkek o, o "F" harflerini başkasına yorsam da hayatımın tek gerçeği olduğunu ispatlayan erkek.Tüm bunların hepsini yaparken hiççbirinin farkında olmayan erkek...
     Bir bira...Birbirinden kaçan gözler...
     İki bira...Birbirinden kaçan gözler...
     Üç bira...Birbirinden kaçan gözler...
     Dört bira....Birbirine kaçan eller...
     Beş bira...Sımsıkı tutulan eller...
     Altı bira...Birbirine kitlenen dudaklar...
Alkol...Herşeyi tetikleyen oymuş gibi duruyor ama, hayır.Ben ayıkken de sevişirdim onunla.Sadece biraz cesaret veriyor işte, bilirsin.
     Ağlayarak seviştiğim erkek.O görmese de duymasa da bilmese de hiçç, gözlerim dolu dolu öptüğüm erkek.Günün doğmaması için beni tanrıya yalvartan erkek.Yanında uyurken "acaba kapıyı kitledim mi?"sorusunu aklıma getirmeyen erkek, güvendiğim erkek.Uyurken seyrettiğim erkek o benim, uykusunun arasında el yordamıyla beni arayıp ondan uzakta olan bedenime rastladığında kendisine çekip sımsıkı saran erkek.O gittikten sonra kokusuyla seviştiğim erkek, yeleğini iyi ki bende unutan erkek.
     O gerçek olmayacağını bile bile her sabah yanında uyanmak istediğim erkek...